domingo, 14 de octubre de 2007

Soria 07

Iepe:

Atzo Sorian izan ginen. Izugarrizko anbientia izan zan baina nola ez ba, Markel partidua ikustea dijua...ba galtzia tokatze zan. Oaingon deskuenton galdu genun. Alere egunian zehar oso gustoa izan ginen, nik nere anaia arrastrau nun nerekin ta beak egunian zehar esatezun oso oso ondo ai zala pasatzen. Poz pozik zebilen...jeje. Hantxe izan ginen repertorio osua kantatzen, jendia animatzen...

Ta olaxe, argazki batzuk atea nitun ta jarri ditut nere albumean. Geo gaben donostitik izan nintzen piska bat. Leta, Serrano ta Laurakin ze kuadrilako beste 3 etorri zian baina banatu in ginen...

Bueno, ta oixe. Sorian izanda hau aktualizatu nahi nun ta olaxe in det.

Ondosegi!!

PD: STL-Bilintx oso ondo, e!

miércoles, 10 de octubre de 2007

Ta bizitzak aurrea jarraitzen du...

Iepa,

Zemuz gabiltza? Bizitzak aurrea jarraitze du ezta? Denona bezela... nahiko genuke bai momentu konkretun baten geatzia... aix, ze gogorra dan bizitza! Ezin deu beti guk nahi deguna in, baina behintzat geure buruan jabe geala esatia dakau; limite batzun barrun, baina guk erabakitzen degu.

Bueno, atea zaizkit or esaldi filosofiko batzuk zentzuik eztuena beraien arten ta benga. Ez ditut aldatuko, burura etorri zaiten lehenengua idazten jarri naiz ta oixek jarri ditut. (Lector piensa: este márkel está muy mal de la cabeza...) Ba sin más, jeje.

Oaintxe izan naiz kurrikulum berri bat iten, lengo urtekua galdu in det ta beste bat itea. Baina luzeegia atea zait: bi orrialde. Oaintxe hasi naiz baita "carta de interes" horrekin. Ea iNNoVaNDis-en hartzen diguen...

Bueno, ba oixe. Ez det ezer ez kontau baina behintzat hau zertxobait aktualizatu det. Olako momentu batek in zin blog hau sortaraztia.

Bueno, afaltzea nijua. Ondosegi ta "izan huntsa". jajaja

Markel

jueves, 4 de octubre de 2007

Lagunak - Amigos



Aupa kaixo!

Naiaran fotologetik pasa naiz ta lagunei buruz testu bat ikusi diot. Nahiko polita da asike jarri ingoizuet nik baita, ok?

Ale, ondosegi!

-
Si tienes un amigo, has merecido un don divino.


La amistad leal, sincera, desinteresada, es la verdadera comunión de las almas. Es más fuerte que el amor, porque éste suele ser celoso, egoísta y vulnerable. La verdadera amistad perdura y se fortalece a través del tiempo y la distancia.

No se necesita ver frecuentemente al amigo para que la amistad perdure, basta saber que éste responderá cuando sea necesario, con un acto de afecto, de comprensión y aun de sacrificio.

La amistad no se conquista, no se impone; se cultiva como una flor; se abona con pequeños detalles de cortesía, de ternura y de lealtad; se riega con las aguas vivas de desinterés y de cariño silencioso. No importan las distancias, los niveles sociales, los años o las culturas. La amistad lo borra todo.

El recuerdo del amigo lejano, del amigo de la niñez o el de la juventud, produce la íntima alegría de haberlos conocido. Nuestra vida se enriqueció con su contacto por breve que haya sido.

La felicidad del amigo nos da felicidad. Sus penas se vuelven nuestras porque hay un maravilloso lazo invisible que une a los amigos. La amistad es bella sobre toda ponderación.

Para el que tiene un amigo, no existe la soledad.
-


Bueno hementxe usteizuet baita Amaral-en kanta bat: "Son mis amigos" deiturikoa. Hasieran Amaral ez zitzaiten batere gustatzen baina denborakin, kanta onak atea ditu ta zertxobait gustatzen zait, ondoren datorrena, dexente.